Crises en hervormingen in beleidssectoren.

Het aandachtsgebied behelst systematisch internationaal-vergelijkend onderzoek naar de wording en betekenis van crises in beleidssectoren, Het kent een tweeledige probleemstelling: 1. waarom leiden externe en interne verstoringen in sommige beleidssectoren wel en in andere niet tot institutionele crises? 2. waarom leiden crises in sommige beleidssectoren wel en in andere niet tot institutionele hervormingen? Het aandachtsgebied levert een bijdrage aan de bestuurskundige kennis over beleidsverandering en institutionele hervorming. Het onderzoekt de veelgehoorde maar zelden empirisch geadstrueerde stelling dat crises bij uitstek gelegenheden zijn om politieke patstellingen en institutionele inertie te doorbreken en non-incrementale hervormingen succesvol door te voeren. Crisismanagement wordt opgevat als een confrontatie tussen veranderingsgezinde partijen ( die de crisis als kans opvatten) en behoudende partijen (die de crisis als een bedreiging ervaren). De dynamiek van crisis, crisismanagement en hervormingen word onderzocht in vier sectoren, te weten externe veiligheid, immigratie, opsporing en detentie. Deze behoren alle vier tot de harde kern van de staatstaak. Hun vervulling is met tal van rechtsstatelijke en politieke waarborgen en beperkingen omgeven, die de continuïteit en zorgvuldigheid van het overheidsoptreden dienen te vergroten. Het feit dat zij zijn ingebed in een dergelijk juridisch kader maakt hen tot de hard cases voor een studie naar de realtie tussen crisis en institutionele hervormingen, waarin de spanning tussen de uiteenlopende waarden verandering en traditie, en tussen de instrumentaliteit van de beleidsstaat en de waarborgfunctie van de rechtssstaat scherp aan de oppervlakte komt.