In de laatste decennia van de 20e eeuw is het Nederlands christendom ingestort. De gangbare verklaringen van deze ontwikkeling beperken zich tot ? onbevredigende - toepassingen van de secularisatietheorie. Een pilot-study, gebaseerd op oral history, en gebruik makend van inzichten uit de moderne antropologie van religie, heeft duidelijk gemaakt dat de bijzondere aard van het Nederlandse christendom het kwetsbaar maakte voor de culturele revolutie van de jaren zestig, hier geïnterpreteerd als de opkomst binnen de massacultuur van de praktijken en het ideaal van het expressieve en reflexieve zelf. In de loop van 2005 zullen meer interviews worden afgenomen. De aanvraag betreft onderwijsvrijstelling voor het voltooien van een boek over dit onderwerp.
