Zelfgestuurd leren in de onderwijspraktijk: een kennisbasis voor effectieve instructie

Zelfgestuurd leren vereist de inzet van cognitieve, metacognitieve en motivationele leerstrategieën. Recent onderzoek laat zien dat vooral strategie-instructie waarin aandacht is voor combinaties van bepaalde metacognitieve en motivationele strategieën de leerprestaties verbetert, maar wijst ook op verschillen tussen vakdomeinen. Daarenboven blijkt uit dit onderzoek ook duidelijk een verschil tussen resultaten behaald door onderzoekers en resultaten behaald door docenten. Het is vaak moeilijk om in de onderwijspraktijk gelijkwaardige resultaten te halen als in wetenschappelijk onderzoek. Onduidelijk is op welke aspecten van zelfgestuurd leren ingespeeld wordt en wat de rol van onderwijsvormen en niveaus hierbij zijn. De voorgestelde reviewstudie beoogt na te gaan welke metacognitieve en motivationele strategieën het beste kunnen worden geïnstrueerd ter bevordering van zelfgestuurd leren in de werkelijke onderwijspraktijk en welke werkwijze hierbij het meest effectief is in diverse vakdomeinen, onderwijsvormen en niveaus. Naast wetenschappelijke publicaties in de context van de praktijk, zal praktijkgericht onderzoek van voldoende kwaliteit in de studie mee opgenomen worden. De resultaten van de review leiden tot een kennisbasis die leerkrachten kunnen gebruiken om doelgerichte en effectieve zelfregulatie tot stand te brengen. De resultaten worden beschreven in een voor de onderwijspraktijk toegankelijk rapport, dat actief zal worden verspreid onder leerkrachten en dat, voor zover mogelijk, wordt voorzien van uitgewerkte concrete handelingen in de vorm van ?pedagogical patterns?. Tevens zal een programmeringsadvies voor NRO-PPO geformuleerd worden. Een panel van wetenschappelijke en praktijkexperten zal worden geraadpleegd ter validering van de resultaten en ter voorbereiding van het programmeringsadvies.