Meer en meer wordt erkend dat landschap beschouwd moet worden als een essentiële bron voor recreatie en toerisme. Hoewel landschap genoemd wordt als een belangrijk motief bij het kiezen van vakantiebestemmingen, is de relatie toerist-landschap een tot nu toe nauwelijks onderzocht verschijnsel. Een interessante vraag in dit verband is of er zoiets bestaat als een ´toeristisch landschap´, een ´landschap´ dat ontstaat door de voortdurende stroom van boodschappen over bepaalde kenmerken waardoor het landschap een ´must-bestemming´ voor de toerist gaat vormen. Vertrekkend van de ideeën van o.a. Cosgrove (1984), MacCannel (1989), Urry (1990) en Lengkeek (1994) moet worden nagegaan hoe het ´toeristisch landschap´ sociaal-cultureel geconstrueerd wordt en wat daarvan de consequenties zijn voor toeristisch-recreatieve produktontwikkeling.
