English
Archeologisch edelmetaal bevat veel informatie, met name over de historische context. Vooral het oppervlak waar graveringen en verguldingen zich bevinden is belangrijk. Deze kennis helpt ons uiteindelijk om de cultuur van onze voorouders beter te begrijpen. Maar datzelfde oppervlak is onderhevig aan degradatie, en conserveringsbehandelingen zoals poetsen kunnen een negatieve invloed hebben op de leesbaarheid van het metaal. Daarom is het van belang dat relevante informatie over het object en zijn context niet verloren gaat na opgraving. Dit project zoekt naar de beste manier om informatie uit archeologische edelmetalen te halen voordat deze door degradatie en/of conserveringsbehandelingen verloren gaat. De collectie vondsten uit het Palmhoutwrak bevat een unieke groep edelmetalen objecten. Deze behoren waarschijnlijk tot een nagenoeg intact persoonlijk ensemble uit de 17e eeuw, een unicum zonder bekende historische parallellen. Ook zijn de voorwerpen vanuit materiaaltechnisch opzicht interessant, vanwege hun vrijwel ongepoetste staat. Onderzoek naar deze edelmetalen objecten levert een beter begrip op over de voorwerpen en hun samenhang, ook met de rest van de vondsten uit het wrak. De focus van het onderzoek ligt vooral op de stappen die gezet kunnen worden om zo optimaal mogelijk relevante informatie te onttrekken, waarbij een selectie van state-of-the-art analytische technieken zal worden toegepast. De toegepaste methode van onderzoek zal leiden tot een verbeterde onderzoeks- en conserveringsstrategie na opgraving voor edelmetaal uit een archeologische context. Het geheel zal leiden tot de ontwikkeling van een interdisciplinaire, vernieuwende strategie na opgraving, van belang voor iedereen die met archeologisch edelmetaal te maken heeft.
