De eigen wil in zelfstandig leren: de relatie tussen autonome motivatie en zelf-regulerend leren

Zelfregulerend leren (SRL) is een belangrijke competentie wanneer structuur en begeleiding wegvallen. Reeve et al. suggereren dat autonome motivatie een voorwaarde is om SRL-vaardigheden daadwerkelijk toe te passen. Indien de voorgestelde relatie tussen autonome motivatie en SRL inderdaad bestaat, zijn inspanningen om SRL-vaardigheden aan te leren niet genoeg. Het ondersteunen van autonome motivatie om te leren bij jongeren en (jong)volwassenen is dan niet alleen wenselijk, maar tevens noodzakelijk. Deze relatie lijkt zeer belangrijk in contexten waar motivatieproblemen bestaan zoals het middelbaar en hoger onderwijs, en contexten waar minder ondersteuning is zoals bij online leren. Wetenschappelijke overzichtsstudies over deze relatie hebben we niet kunnen vinden. We willen middels een scoping review een overzicht geven van 1) welke hypotheses er nog meer bestaan over deze relatie; 2) hoe dit is onderzocht en 3) wat hieruit geconcludeerd wordt. Er zal gebruik worden gemaakt van de vijf stappen in het methodologisch raamwerk ontwikkeld door Arksey en O’Malley: 1) opstellen van onderzoeksvragen, 2) identificeren van relevante artikelen, 3) selecteren van artikelen, 4) in kaart brengen van data en 5) verzamelen, samenvatten en rapporteren van de resultaten volgens de PRISMA-ScR richtlijnen. Daar categorische en kwalitatieve data wordt verzameld, worden zowel kwantitatieve analyses als kwalitatieve analysemethodes ingezet. Dit resulteert in een thematische beschrijving van verschillende hypotheses en conclusies, en een kwantificering van de hypotheses, theoretische kaders, contexten, methodes en conclusies. Het onderzoek kan breder inzicht verschaffen in wat nodig is om SRL te ondersteunen en waar hiaten in de literatuur zitten.